Της Αιθερίας

Γιορτάσι

Στον ανίκητο άχρονο χρόνο
ηττημένοι ημίθεοι
του φωτός το γιορτάσι
προσδοκούν πεπτωκότες!
Στου Διός τον αστερισμό
καταπλέουν κωπηλατώντας
τον ποταμό τής μοναξιάς
της χαράς ιχνηλάτες
θηρευτές τού ονείρου! 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το γράμμα της Νικολίνας Λέκκα

Εικόνα
   Το σπίτι με θέα τη θάλασσα είχε μείνει κλειστό τα τελευταία χρόνια. Αποφάσισε όμως ότι είχε έρθει η ώρα να επιστρέψει ξανά να ανοίξει τα σφαλιστά παράθυρα. Το φως εκτυφλωτικό καθώς διαχύθηκε στον χώρο ανέδειξε την εγκατάλειψη. Σκόνη να αιωρείται στον αέρα, αράχνες στις γωνίες των ταβανιών, φθαρμένα πατώματα, ξεθωριασμένα υφάσματα και κουρτίνες. Ένα σαμιαμίδι ενοχλήθηκε και κινήθηκε αστραπιαία να κρυφτεί. Θυμήθηκε τη μητέρα της να φωνάζει μήπως και τα πειράξουν γιατί είναι το γούρι του σπιτιού. Θα ανακαίνιζε τον εσωτερικό χώρο κρατώντας μόνο όσα έπιπλα ήταν συντηρημένα και όσα αντικείμενα είχαν συναισθηματική αξία. Μπήκε στο δωμάτιο των γονιών της, όλα όπως τα άφησε. Το κρεβάτι στρωμένο και ταχτοποιημένο, οι φωτογραφίες του γάμου τους και τα στέφανα να κρέμονται στον τοίχο. Η τουαλέτα με τον καθρέφτη, τα κομοδίνα, το σκαμπό. Άνοιξε το πρώτο συρτάρι, βρήκε τα ελάχιστα κοσμήματα της, δύο ζευγάρια σκουλαρίκια, ένα βραχιόλι τύπου χειροπέδα στολισμένο με ζιργκόν και μια...
Διαβάστε περισσότερα

Καλοκαιρινές αναμνήσεις της Νικολίνας Λέκκα

Εικόνα
Τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων πάνε πολλές δεκαετίες πίσω στο χωριό των γονιών μου. Ένα πεδινό και εύφορο χωριό, σχετικά κοντά στην θάλασσα. Οι πρώτες εικόνες έχουν τις μορφές των παππούδων και των γιαγιάδων, με μαλλιά άσπρα, πρόσωπα και χέρια ρυτιδιασμένα, ταλαιπωρημένα από τις αγροτικές δουλειές. Ζωή δύσκολη, φτωχική, χωρίς απαιτήσεις, πάντα πρόθυμοι να μας προσφέρουν το ελάχιστο που είχαν. Δεν υπήρχαν πολυτέλειες, υπήρχε όμως φροντίδα από μέρους τους και ξεγνοιασιά για μας με παιχνίδια ατέλειωτα, αυτοσχέδια, ασταμάτητα σύρε και έλα στους δρόμους. Ζέστη πολύ, τα τζιτζίκια αδιάκοπα να μας σιγοψιθυρίζουν ότι το καλοκαίρι είναι ακόμα μπροστά. Τα παιδιά να προσπαθούμε να δροσιστούμε παίζοντας με τα νερά, όταν δεν μας το έκοβαν την παροχή λόγω έλλειψης, ή παίζοντας κάτω από κάποιο δέντρο. Εμείς στην αυλή της γιαγιάς είχαμε λεμονιά, βρίσκαμε όμως τον ίσκιο της συκιάς εξίσου καλό. Χαχανητά πολλά με την μικρότερη αδερφή μου, τα ξαδέρφια μου και άλλα παιδιά που έρχονταν σαν ...
Διαβάστε περισσότερα
Εικόνα
Όταν η φωνή του ποιητή συναντά τις άγνωστες φωνές όλων μας. Η Νέα Ποιητική Συλλογή του Αλέξανδρου Μπλιθικώτη  Της Συγγραφέως και Ποιήτριας Έλενας Πίνη Είναι μεγάλη μου χαρά να βρίσκομαι κοντά στον Αλέξανδρο Μπλιθικιώτη σ’ αυτό το συγγραφικό του εγχείρημα, που φέρει τον τίτλο «Φωνές Αγνώστων» και κυκλοφορεί από την Anima Εκδοτική. Χαίρομαι πολύ που υπάρχουν νέοι άνθρωποι, όπως ο Αλέξανδρος, που βρίσκουν διέξοδο στην ποίηση και όχι απλά διαβάζουν, αλλά γεννούν ποίηση. Μεσολάβησε η εκδότρια μας Άννα Ραζή να γνωρίσω τον ποιητή Αλέξανδρο. Μα η αλήθεια είναι πως με τον Αλέξανδρο είχαμε συναντηθεί προ δεκαετίας, μέσω όμως διαφορετικών ιδιοτήτων, αλλά είχαμε χαθεί. Θυμάμαι τον Αλέξανδρο ως μαθητή από την θέση της καθηγήτριάς του, ίσως στην πιο επιβαρυμένη ψυχολογικά φάση όλων μας στα μαθητικά χρόνια. Του έκανα μαθήματα Βιολογίας στην Γ’ Λυκείου για να δώσει πανελλήνιες εξετάσεις. Θυμάμαι ένα συνεσταλμένο παιδί, όχι τόσο εκδηλωτικό. Κάποιος ίσως να τον χαρα...
Διαβάστε περισσότερα